نگاشت احساس: اقدامپژوهی در کلاس هنر برای شنیدن صدای نقاشیها
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1017-4THARTCONF
نویسندگان
1گروه آموزش هنر، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 ، تهران، ایران
2وابستگی سازمانی: کارشناسی ارشد فلسفه هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران M.A. in Philosophy of Art, Faculty of Art and Architecture, Bu-Ali Sina University, Hamadan, Iran
چکیده
این مقاله تجربه یک اقدامپژوهی را روایت میکند که با هدف ایجاد فضای امن برای بیان غیرکلامی دانشآموزان دختر دوره متوسطه اول، در کلاس هنر طراحی و اجرا شد. مسئله آغازین، سکوت و درونگرایی همراه با تنش هیجانی قابل مشاهده در برخی از فراگیران بود. در این اقدام، از موسیقی بیکلام به عنوان محرک خلاقیت استفاده شد و از دانشآموزان خواسته شد تا احساس خود را بدون واسطه کلام و تنها با استفاده از عناصر بصری «نگاشت» کنند. از میان بیش از ۱۰۰ اثر خلقشده، ۲۰ نقاشی شاخص بهطور عمیق مورد تحلیل نمادین قرار گرفت. یافتهها چهار دغدغه اصلی را آشکار ساخت: تجربه دوپارگی درونی و جستوجوی هویت یکپارچه؛ احساس تنهایی و نیاز به دیده شدن؛ مقاومت در برابر نقشها و تصاویر تحمیلی؛ و تلاش برای یافتن معنا و اثربخشی. این تجربه نشان داد که کلاس هنر، با تغییر کانون از آموزش صرف تکنیک به ایجاد بستری برای بیان اصیل، میتواند به عرصهای حیاتی برای خودافشایی و درک متقابل تبدیل شود. نقش معلم نیز از آموزنده و ارزیاب به مشاهدهگر همدل و تسهیلگر ارتباط تغییر یافت. مقاله حاضر با ارائه چارچوبی عملی، راهبردهای قابل انتقالی را برای همکاران فراهم میسازد.
کلیدواژه ها